




Misbruik werkt generaties door – schaamte moet van kant veranderen
Louise den Ouden-Westera (1914-1993) werd manziek genoemd – ze trouwde drie keer en had tot op hoge leeftijd minnaars. Maar Marjolijn de Cocq legt de tragiek bloot achter het levensverhaal van haar oma, een meisje dat in een Amsterdamse volkswijk werd geboren en eigenaresse werd van een monumentaal landgoed in de Betuwe. Vier dichtbeschreven velletjes jeugdherinneringen die Louise naliet na haar zelfverkozen dood, vormen de sleutel tot een bewogen eeuw van rode idealen.
De dochter van de anarchist is een aangrijpende zoektocht die toont hoe misbruik generaties doorwerkt en onderstreept dat de schaamte van kant moet veranderen.
.jpg)
Die naam die elk jaar blijft verschijnen op de verjaardagskalender of in je agenda. Hij of zij zou vandaag jarig zijn geweest als de dood niet tussenbeide was gekomen. Of die ene datum die je onthield, waarop iemand haar nog ongeboren kind verloor. Niet het moment voor een rouwkaart, maar hoe laat je toch weten dat je aan de achterblijvers denkt? Weken, maanden, jaren later nadat het gebeurde..
Marjolijn de Cocq schreef al vaker over rouw en ook voor dit boekje in de Kakkerlakjesreeks putte ze uit eigen ervaring. Een almanak van afscheid. Omdat rouw komt en gaat als de getijden.

Mensen schrikken als je over je miskramen begint. Bedoelen het goed, maar zeggen het verkeerde. Bagatelliseren of overbieden. Maar ik hield al wel van je is een literair essay over de kinderen die er niet kwamen, maar er wel zijn. Verschenen op 13 oktober 2020 bij De Bezige Bij.

‘Dan kun je wel hardlopen tot je blauw ziet, maar er is toch dat dingetje van vrouwenlijven en veertig plus en zwaartekracht,’ aldus Marjolijn in Beter, slanker, sterker - de mythe van de maakbare mens, een hilarische en voor velen herkenbare roadtrip door de wereld van de gezondheidsgoeroes- en bewegingen.

Cut the crap is het onthutsende levensverhaal van trainer/coach Juan Belkhir (Tanger, 1963). Hij raakt zwaar verslaafd aan coke, drank en seks, maar vocht zich terug en motiveert nu anderen een nieuwe weg in te slaan. Levenslessen van een overlever. A.W. Bruna/Lev, gepresenteerd in Amsterdam op 7 januari 2015.


.jpg)

Misbruik werkt generaties door – schaamte moet van kant veranderen
Louise den Ouden-Westera (1914-1993) werd manziek genoemd – ze trouwde drie keer en had tot op hoge leeftijd minnaars. Maar Marjolijn de Cocq legt de tragiek bloot achter het levensverhaal van haar oma, een meisje dat in een Amsterdamse volkswijk werd geboren en eigenaresse werd van een monumentaal landgoed in de Betuwe. Vier dichtbeschreven velletjes jeugdherinneringen die Louise naliet na haar zelfverkozen dood, vormen de sleutel tot een bewogen eeuw van rode idealen.
De dochter van de anarchist is een aangrijpende zoektocht die toont hoe misbruik generaties doorwerkt en onderstreept dat de schaamte van kant moet veranderen.
‘Wat kan Marjolijn de Cocq schrijven - ik kon niet meer stoppen met lezen. Misbruik is een systeem van verzwijgen, wegkijken, bagatelliseren, slutshaming en richt permanente schade aan. Ze boetseert uit de kleine geschiedenis van haar oma een prachtig geschreven, woedend makend en ontroerend verhaal dat over alle vrouwen gaat.’ – Sheila Sitalsing
‘Marjolijn de Cocq schrijft fijnzinnig en indringend en vindt taal voor iets wat grote ongemakkelijkheid oproept.’ – Lex Bohlmeijer
literaire non-fictie
Verschijnt januari 2027
Voor aanvragen: Marianne Schönbach Literary Agency